Kinesiologie, methode Totaalbalans

Kinesiologie, methode Totaalbalans

Totaalbalans is een richting in de kinesiologie, die erg geschikt is als kader om vele verschillende complementaire geneeswijzen te combineren en therapeuten in staat stelt om een complete natuurgeneeskundige praktijk te voeren op basis van de kinesiologie. Het wordt daarom ook wel natuurgeneeskundige kinesiologie genoemd. De kern van deze methode is gebaseerd op spiertesten, daarom eerst wat informatie hierover:

Kinesiologie werkt met spiertesten

    Spiertesten zijn gebaseerd op de volgende uitgangspunten:

  • Ons lichaam weet instinctief wat ‘goed’ voor ons is en wat niet. Het weet bijvoorbeeld of ons lichaam overgevoelig of allergisch zal reageren op een voedingsstof of niet. Alleen ons bewustzijn heeft weinig of geen contact met dat instinctieve weten.
  • Het lichaam maakt een kleine hoeveelheid stresshormonen aan als er bij een spiertest iets gemeten wordt dat het lichaam niet verdraagt. Die hoeveelheid is dermate klein, dat we dat niet of nauwelijks ervaren.
    Ook al weet het lichaam wat wel of niet goed voor ons is, onze geest is zich dat dus lang niet altijd bewust.
    Door de stresshormonen verandert o.a. de spanning van de spieren. Stresshormonen worden vrijgemaakt als het lichaam iets als ‘bedreigend’ ervaart. Ze bereiden het lichaam voor op heel hard weg kunnen lopen of kunnen vechten, daarbij hoort een verhoogde alertheid en die gaat gepaard met een hogere spierspanning. Deze verandering van de spierspanning wordt gebruikt bij de spiertesten.

Methode en doelstellingen van Totaalbalans

De naam Totaalbalans staat voor het idee om via allerlei natuurlijke middelen de energiebalans van mensen te herstellen op alle energieniveaus. Dit betekent dat er zowel aandacht aan lichamelijke als psychische factoren wordt besteed. Daarbij kijkt de therapeute of er ontgifting nodig is en of de stofwisseling goed verloopt. Bij het testen betrekt de therapeute ook de erfelijke gevoeligheid. Er zijn veel factoren die invloed hebben op de energiebalans. Door negatieve patronen in gedrag en in gezondheid te neutraliseren voor zover dat mogelijk is, zal de eigen balans stabieler worden en zullen fysieke, mentale en emotionele klachten afnemen. Er komt weer ruimte en energie voor herstel en groei.

Uitleg uitgangspunten Totaalbalans

De uitgangspunten van Totaalbalans verdienen enige uitleg, om het verloop van de behandelingen enigszins te kunnen begrijpen. Vanaf het moment van conceptie zijn er al erfelijke verstoringen in ons energiepatroon. Daarnaast kunnen er verstoringen optreden tijdens de zwangerschap, bijvoorbeeld door stress of ziektes van de moeder. De bevalling kan gepaard gaan met complicaties en in hun eerste levensfase zijn kinderen nog steeds zeer kwetsbaar voor ziektes, gevoelens van onveiligheid en dergelijke. Erfelijke verstoringen zijn genetisch bepaald. Maar er kunnen al tijdens de zwangerschap problemen ontstaan, of vlak daarna. Dit zijn epigenetische verstoringen. Dit zijn over het algemeen verstoringen die weer geneutraliseerd kunnen worden, door verkeerd geactiveerde genen weer te kalmeren. Waarschijnlijk zijn veel problemen die reguliere artsen vroeger (of nog steeds)  zien als genetisch (erfelijk) bepaald, in feite epigenetische factoren. Bij epigenetische factoren is de omgeving de oorzaak van de verstoringen. Bij erfelijke factoren is de familiaire gezondheidsgeschiedenis de oorzaak van klachten van een lid van die familie. De mix van die factoren leidt tot gevoeligheid voor ziekte.

Waar ontstaat een ziekte?

Op onze zwakste plekken ontwikkelen zich onder invloed van trauma’s, ziektekiemen, toxische stoffen en verkeerde voeding allerlei energieverstoringen en ziekteprocessen, die op hun beurt tot chronische degeneratieve ziektes kunnen leiden. Voor sommige mensen klinkt het woord ‘trauma’ te heftig/ overdreven/ buitenproportioneel. Maar een baby die bijvoorbeeld van de commode valt, kan daar een (onbewuste) angst aan overhouden, die de energie kan verstoren. In sommige talen heeft het woord ‘trauma’ ook de betekenis van letsel/ lichamelijke schade.

Bij kinesiologisch onderzoek bekijken therapeuten met behulp testampullen, via een spierspanningstest, wat de aard en oorzaak van de onbalans is. Dit onderzoek vindt gekleed en meestal liggend plaats. Informatie over de gebruikte testampullen vindt u onderaan.

Onbalans herstellen

Nadat de onbalans is gevonden, zoekt de therapeute naar natuurlijke methodes en preparaten die deze onbalans opheffen. Hierbij gebruik ik o.a. bloesemremedies, homeopathische middelen, kruiden, vitamines, mineralen, voedingsadviezen, bewegingsadviezen et cetera.
Deze middelen moet de cliënt meestal in de tussenliggende periode tot de volgende behandeling gebruiken, om te beoordelen of dit tot een duidelijke verandering van het klachtenbeeld leidt. Energetische oefeningen kunnen soms ook een bijdrage leveren aan het herstel van de balans.
Bij het vaststellen van de juiste middelen is het belangrijk om de medicijnen en supplementen, die patiënten al slikken, mee te testen. Het is daarom de bedoeling dat u  deze middelen altijd meebrengt bij een consult. Een bijsluiter is niet voldoende.

Aanvullende informatie

Na een aantal behandelingen zullen er steeds minder ampullen reactie vertonen. Ervaring leert dat hoe gezond iemand ook is, er altijd wel; een paar ampullen reageren. Dit komt omdat relatief kleine verstoringen al in een vroeg stadium opgespoord en behandeld kunnen worden. Kinesiologie volgens de methode van Totaalbalans kan een preventief en corrigerend effect hebben. Het doel is om de ontwikkeling en voortschrijding van gezondheidsproblemen te voorkomen.

Het is mogelijk, dat u bij aanvang of na afloop van de behandeling of medicatie reacties ervaart in de vorm van een kortdurende verergering van een klacht. De ervaring leert dat slechts een klein deel van de cliënten hier last van heeft. Houden deze aanvangsklachten langer aan dan 1-2 weken, dan is het verstandig de dosering van de ondersteunende middelen, na telefonisch overleg met de therapeute, aan te passen.

De testbuisjes

Bij kinesiologische testen maken we gebruik van testbuisjes. Therapeuten die met elektro-acupunctuur of een Vegatestapparaat werken, maken ook gebruik van zulke testbuisjes. Hier zitten meestal homeopathische stoffen in. Elk orgaan, hormoon, voedingsmiddel, ziektekiem et cetera heeft zijn eigen energiepatroon. Van bijvoorbeeld een appel kan je een oplossing maken, die volgens een standaard protocol schudden en verdunnen. Dit heet homeopathiseren. Die gehomeopathiseerde stof zit in het testbuisje. Daarmee wordt gemeten of bijvoorbeeld de hierboven genoemde appel een stressreactie veroorzaakt. Bij de kinesiologie veroorzaakt dit een verandering in spierspanning, bij een vegatest- of elektro-acupunctuurapparaat verandert de stand van de wijzer. Er zijn veel overeenkomsten tussen deze methodes. Ook allerlei moderne, computergestuurde diagnostische apparaten gebruiken vergelijkbare methodes (quantumapparaten).
Testbuisjes kunnen ook ‘gewone’ stoffen bevatten zoals een vitaminepil, maar bijvoorbeeld voedingsmiddelen zijn aan bederf onderhevig. De ampullen met een homeopathische inhoud zijn beter houdbaar, bruikbaar en hebben een praktisch klein volume.

Zelf stoffen meenemen is ook mogelijk

U kunt ook stoffen meenemen om te laten testen, bijvoorbeeld cosmetica als u een gevoelige huid heeft. Soms verdraagt iemand een combinatie van stoffen niet, terwijl de losse ingrediënten geen problemen geven. Daar kom je alleen maar achter als je precies die combinatie test die je graag eet/ gebruikt.