Praktijk voor Natuurgeneeskunde

Het zit tussen je oren!

Als artsen de oorzaak van een klacht niet kunnen vinden, dan wordt de conclusie vaak getrokken dat het 'tussen je oren zit'. Een arts zegt dan meestal dat er geen medische oorzaak te vinden is. En zonder medische oorzaak is er ook geen medische oplossing mogelijk voor uw klacht.

Er zijn 2 mogelijkheden:
  • Er is inderdaad een probleem wat vooral door emotionele stress wordt veroorzaakt. Lees dan ook verder bij emotionele coach.
  • Er is een aandoening die de arts niet kan verklaren of begrijpen met de kennis waarover hij of zij beschikt.
    Mogelijk speelt emotionele stress een rol bij die onverklaarbare aandoening, maar als u leest wat de lichamelijke gevolgen kunnen zijn van stress, dan vindt u daar veel aandoeningen, waarvoor de dokter wel allerlei pillen weet voor te schrijven. Misschien is het verschil tussen klachten die door stress worden veroorzaakt en 'andere klachten' wel veel kleiner dan u en/ of de arts denkt! Hieronder staan vooral lichamelijke klachten beschreven, die een relatie met stress (kunnen) hebben.
    Inbeelding?

    Ook als er een probleem is met emotionele stress, denk dan niet dat je klachten loopt in te beelden!!!!! Stress heeft namelijk veel lichamelijke gevolgen, die de gezondheid behoorlijk kunnen ontregelen. En stress kan heel andere oorzaken hebben, dan waar de meeste mensen aan denken. Lees:
    Oorzaken van stress
    Gevolgen van stress voor de gezondheid
    Van acute stress tot uitputting, fases van stress met verschillende gevolgen voor de gezondheid.
    Uitleg van klachten in relatie tot stress

  • Ademhalingsproblemen, hyperventilatie en astma
  • Klachten aan hart en bloedvaten; cholesterol, verhoogde stolling, hoge bloeddruk, hartfalen
  • Hypoglycemie en diabetes II
  • Overgewicht
  • Pijnklachten
  • Spijsverteringsklachten, maagzuur, verstopping, diarree
  • Gevoeligheid voor infecties en ontstekingen
  • Nerveuze klachten, slapeloosheid, concentratieproblemen, verslaving, depressiviteit e.a. klachten

    Behandeling in de praktijk voor deze klachten

    Oorzaken van stress


    Het lichaam kent geen verschil tussen psychische en lichamelijke stress. Het voelt zich bij beide oorzaken in een bedreigende situatie zitten.
    Zelfs als je naar een spannende film zit te kijken en helemaal meeleeft met de hoofdpersoon, gaat je lichaam stressreacties vertonen op een fictieve gevaarlijke situatie.
    Het lichaam associeert stress altijd met (levens)gevaar. Daarom bereid het zich voor op een aanval van bijvoorbeeld een roofdier. Als je lichaam denkt dat je in een gevaarlijke situatie verkeert, dan is het enige wat telt, dat je de aanval van een 'tijger' kan overleven.

    Stress kan ook lichamelijke oorzaken hebben. Bijvoorbeeld de infectie met de maagzuurbacterie, veroorzaakt stress voor de maagwand. Dit kan leiden tot een overprikkelde reactie: teveel aanmaak van maagzuur. Een (vrijwel onmerkbare) chronische infectie van de neusslijmvliezen kan leiden tot een overprikkelde reactie op huisstof of pollen: hooikoorts.
    Maar ook allergieŽn vindt het lichaam stressvol, of pijn aan je gewrichten bijvoorbeeld. Alle mogelijke lichamelijke klachten veroorzaken stress voor het lichaam.
    Het beoefenen van topsport is een uitermate stressvolle activiteit; het is een soort oorlogje met je tegenstanders. Degene die wint 'overleeft' het gevecht. En zelfs het kijken naar een voetbalwedstrijd, kan een 'echte voetbalfan' lichamelijke stressreacties bezorgen. Maar meestal herkennen we hierbij niet de reacties die op die stress ontstaan, zie gevolgen van stress.

    Gevolgen van stress


    Het stresshormoon adrenaline wordt aangemaakt om ervoor te zorgen dat je lichaam wordt voorbereid op hard kunnen wegrennen of te kunnen vechten voor je leven. Adrenaline jut veel lichaamsfuncties op, die direct belangrijk zijn om te overleven als je wordt aangevallen door een tijger:
    • de hartslag en de bloeddruk worden verhoogd. Het bloed moet zo snel mogelijk worden rondgepompt, om alle benodigde brandstof bij de cellen te krijgen, zodat er voldoende energie is om weg te kunnen rennen of te vechten. Het bloed hiervoor wordt weggehaald uit de huid (bleek worden van schrik) en uit andere delen van het lichaam die voor overleving minder belangrijk zijn.
    • de luchtpijp wordt verwijd, zodat je zo goed mogelijk kunt ademhalen bij de inspanningen die je moet verrichten om te overleven.
    • de voorraden bloedsuikers in lever en spieren worden direct aangesproken om het bloedsuikerniveau te verhogen, om zoveel mogelijk energie in je spieren te kunnen creŽren. Dan kan je harder wegrennen voor de tijger of slaan naar je tegenstander.
    • onder invloed van andere stresshormonen wordt je spierspanning anders en wordt agressie opgewekt, om heel alert en daadkrachtig te kunnen reageren. Grote spieren (van je benen en armen) krijgen meer energie. Spiertjes die hele subtiele taken moeten uitvoeren, zoals van je ogen, krijgen juist minder energie. Mensen met stress kunnen een 'waas voor hun ogen krijgen' door dit effect.
    • de pijndrempel in je lichaam wordt verhoogd, door de aanmaak van morfine-achtige stoffen. Als je arm wordt afgebeten door de tijger, voel je het in eerste instantie nauwelijks, zodat je door kunt gaan met vechten of vluchten.
    • de bloedstolling wordt verhoogd. Hierdoor word je niet onmiddellijk slap door het bloedverlies, maar kun je het gevecht of de vlucht blijven volhouden.
    • je gaat meer zweten, om voldoende af te koelen in de hitte van de strijd. Het helpt ook om de extra afvalstoffen, die bij grote inspanning ontstaan, te kunnen afvoeren.
    Anderzijds zorgt adrenaline ervoor, dat bepaalde lichaamsfuncties nauwelijks energie krijgen. Alle beschikbare energie wordt gebruikt om te kunnen overleven. Minder energie gaat naar:
    • het immuunsysteem. Als je moet vechten tegen een tijger, dan vindt het lichaam het 'vechten tegen een bacterie' eventjes totaal onbelangrijk. Als die tijger jou straks doodt, dan is die bacterie er tenslotte ook geweest...
    • de spijsvertering; ook het verteren van bijvoorbeeld een broodje kaas is een luxe waar het lichaam geen energie in wil steken. Want het gaat ervan uit straks 'het broodje kaas' voor die tijger te kunnen worden! Het verteren van dat broodje kan dus wachten.
    • je behoefte aan slaap vermindert sterk.
    Alles wat in een normale situatie leidt tot rust en herstel na inspanning, wordt uitgesteld tot de stress voorbij is.

    Van acute stress tot uitputting


    Fase 1 is de acute stress: Topsport is een voorbeeld van acute stress; je geeft alle energie die je hebt om te winnen. Vooral de marathon is berucht, omdat die inspanning zo lang duurt. Veel van deze sporters lopen in de 2 weken na een marathon makkelijker een infectie op: het immuunsysteem heeft te lang nauwelijks energie gekregen.
    Sommigen vinden de kick van de morfine-achtige stoffen die bij stress worden vrijgemaakt geweldig! Verslaving ligt hierbij op de loer. Dit kan variŽren van workaholics, tot game- en gokverslaafden. Maar veel delen van het lichaam moeten superhard werken om deze stoffen te kunnen blijven produceren, dus het lichaam houdt 'de heftige kick' slechts kort in stand.
    Als er te vaak en te lang adrenaline geproduceerd moet worden, kom je in fase 2:
    Fase 2 is de compensatiefase. Cortisol speelt een belangrijke rol bij deze fase van langer durende stress; het bevordert het uithoudingsvermogen. Cortisol probeert weer de normale balans te herstellen. Het wordt daarom ook wel het anti-stresshormoon genoemd. Mensen hebben vaak niet meer door dat ze bloot staan aan stress: ze raken eraan gewend. Maar een overmaat aan cortisol maakt 'energie vrij' uit onze spieren, botten, en andere weefsels. Je eet jezelf als het ware een beetje op bij langdurige stress, zolang het de bijnieren nog lukt dit (anti)stresshormoon aan te maken.
    Als dit niet meer lukt, kom je in
    Fase 3: de uitputtingsfase. Lichaamsfuncties die bij stress of sterk worden opgejut, of juist nauwelijks energie kregen, kunnen het in deze fase op gaan geven. Het lukt niet meer om in balans te komen. 'Burn-out raken' is een bekend voorbeeld van het bereiken van de uitputtingsfase. Een lage bloeddruk, aanvallen van hypoglycemie, concentratiestoornissen, spierzwakte, haaruitval en verminderd libido zijn een aantal van de klachten die bij deze fase horen.

    Klachten en hun relatie met stress

    Ademhalingsproblemen en stress


    Hyperventilatie wordt gezien als een klacht die veel met stress te maken heeft. Door de verhoogde aanmaak van het stresshormoon adrenaline, wordt de luchtpijp verwijd en ga je dieper ademhalen. Adrenaline wordt aangemaakt om heel hard weg te kunnen hollen voor 'de aanvallende tijger'. Als je echter niet wegholt, ontstaat er door de verhoogde ademhaling een onbalans tussen koolzuur en zuurstof. Er ontstaat vooral een koolzuurtekort. Koolzuur is een rustgevende stof voor de hersenen, die ook het ademhalingsritme regelt. Dit ritme slaat bij hyperventilatie helemaal op tilt!
    Als je wel weg zou rennen, zou er bij de extra verbranding door de spiercellen weer nieuwe koolzuur aangemaakt worden en zou die onbalans dus niet ontstaan. Even stoppen met ademhalen, door je mond en neus dicht te houden, of flink gaan bewegen (met dichte mond) zijn goede oplossingen voor de korte termijn bij hyperventilatie. Probeer te ontdekken wat de oorzaken van je spanningen zijn. Bij hyperventilatie is het vooral goed om te leren ontdekken of je doet wat je zelf wilt, of dat je vooral bezig bent te doen wat (je denkt dat) anderen van je willen. Sommige mensen zijn zo gevoelig voor wat andere mensen nodig hebben, dat ze niet eens doorhebben dat ze iets doen wat niet goed voor henzelf is. De stresshormonen worden echter wel aangemaakt, want het lichaam voelt soms meer dan waar je weet van hebt!

    Astma. Bij astma zijn vaak allergieŽn betrokken. Contact met zo'n stof waar je allergisch voor bent, geeft het lichaam stress. Ook wordt vermoed dat veel astmapatiŽnten last hebben van lichte chronische infecties in de slijmvlieswanden van de luchtwegen. Daarvoor krijgt men ontstekingsremmende middelen voorgeschreven (corticosteroÔden). Zo'n langdurige ontsteking is ook een stressverhogende factor voor het lichaam. Bij stress gaat men onder andere intensiever ademhalen en ontstaat er een onbalans tussen koolzuur en zuurstof. (Zie bij hyperventilatie) Een vermindering van koolzuur maakt het lichaam nog gevoeliger voor ontstekingen, volgens de theorieŽn van professor Buteyko. Het lichaam wil zich, volgens diezelfde theorie, bechermen tegen nog meer koolzuurverlies en doet dit door de uitademing te blokkeren. De bronchiŽn verkrampen. Bij astma is het goed om anders te leren ademhalen, waardoor een betere balans ontstaat tussen koolzuur en zuurstof. Verder is het goed om te streven naar vermindering van de ontstekingen en allergische reacties. Daarmee verlaag je de stress in je lichaam.
    Lees ook:
    De Buteykomethode
    Hyperventilatie en stress volgens Buteyko
    Terug naar: Oorzaken en gevolgen van stress, hier leest u waarom het lichaam bij stress reageert of u tegenover een tijger staat ťn dat stress niet altijd een emotionele oorzaak heeft.

    Stress en aandoeningen aan hart en bloedvaten


    Bij stress is de kracht van het hart, om bloed heel snel rond te kunnen pompen, van levensbelang. Alleen bij voldoende aanvoer van zuurstof en bloedsuikers via het bloed, is er kans op overleving bij een aanval van een tijger. De pompwerking van het hart neemt toe bij stress. De bloeddruk wordt ook opgevoerd. Er wordt bloed onttrokken aan gebieden die minder belangrijk zijn, zoals de huid (bleek worden) en de doorbloeding van handen en voeten (koude handen en voeten kunnen een gevolg zijn van stress). Alle bloed moet naar de grote spieren om zo goed mogelijk te kunnen vechten of hard weg te kunnen rennen. Het lichaam bereidt zich bij stress ook alvast voor op het mogelijk afbijten van uw arm: het verhoogt de bloedstolling. Het cholesterolgehalte neemt ook toe, omdat cholesterol de grondstof is voor veel hormonen, waaronder de stresshormonen. Die moeten snel bij gemaakt kunnen worden in een gevaarlijke situatie, om zo lang mogelijk weerstand te kunnen bieden aan de bedreiging.
    Kortom, er zijn zeer veel effecten op hart en bloedvaten bij stress! Bij hoge bloeddruk is het bekend dat het zeer effectief behandeld kan worden met meditatie en andere ontspannende activiteiten. Maar het is de moeite waard om bij alle klachten aan hart en bloedvaten ontspanning voldoende plaats te geven, in je zoektocht naar herstel van gezondheid.
    Terug naar: Oorzaken en gevolgen van stress, hier leest u waarom het lichaam bij stress reageert of u tegenover een tijger staat ťn dat stress niet altijd een emotionele oorzaak heeft.

    Stress, diabetes II en hypoglycemie


    De stresshormonen adrenaline en cortisol verhogen de bloedsuikerspiegel, om veel energie te creŽren om hard weg te kunnen rennen voor de tijger die jou wil aanvallen. De meeste mensen rennen echter niet weg bij stress voor een examen, een sollicitatiegesprek of ongewenst bezoek. Insuline is het hormoon, wat ervoor zorgt dat bloedsuiker omgezet kan worden in energie, die nodig is bij hard rennen. Door verbranding van suiker in de cellen ontstaat energie. Dit zorgt er ook voor dat de bloedsuikerspiegel weer naar normale waarden wordt teruggebracht. Als je niet gaat rennen bij stress, moet de bloedsuiker op een enigszins geforceerde manier terug worden gebracht naar normale waarden. Dit moet ook door insuline worden gedaan. Rennen is de natuurlijke/ gezonde reactie op stress. Veel mensen gaan ook sporten om hun stress af te reageren.

    Als er vaak stress optreedt zonder dat je intensief gaat bewegen vlak na de stress, gaat deze regulering moeizamer. Dit is vooral zo bij mensen die om diverse redenen gevoeliger zijn voor bloedsuikerspiegelaandoeningen. Diabetes en hypoglycemie zijn problemen die het gevolg zijn van een ontregeling van die bloedsuikerspiegel. Bij hypoglycemie speelt uitputting van de bijnier vaak een grote rol (de stresshormonen adrenaline en cortisol worden door de bijnier aangemaakt). Bij diabetes speelt uitputting van de alvleesklier vaak een grote rol; die maakt insuline aan. Stress is niet de enige oorzaak, maar speelt wel vaak een belastende rol in het ontstaan van hypoglycemie en diabetes.
    Lees ook:
    Overgewicht is ook vaak aanwezig bij diabetes type II. Hierbij staat ook veel informatie over de relatie tussen overgewicht en insuline.
    Hypoglycemie
    Terug naar: Oorzaken en gevolgen van stress, hier leest u waarom het lichaam bij stress reageert of u tegenover een tijger staat ťn dat stress niet altijd een emotionele oorzaak heeft.
  • Overgewicht en stress


    Overgewicht kan een gevolg zijn van een overmaat aan stress, omdat bij stress de bloedsuikerspiegel ontregeld kan raken. Zie ook bij diabetes en hypoglycemie. De stresshormoon adrenaline en cortisol verhogen de bloedsuikerspiegel omdat je in een gevaarlijke situatie hard weg moet kunnen hollen. Als je echter niet wegholt, terwijl je wel stress ervaart, moet het hormoon insuline hard werken om de bloedsuikerspiegel weer op een normaal niveau te krijgen. Bij langdurige stress kan dit reguleringssysteem overbelast raken. Als de bloedcellen zich willen beschermen tegen een te hoge bloedsuikerspiegel, gaan ze zich afsluiten tegen de prikkel van insuline om bloedsuiker toe te laten. Dan blijft de suikerspiegel in het bloed hoog. Daarom gaat het lichaam nog meer insuline aanmaken. Een hoge insulinespiegel geeft echter ook een 'hongerprikkel' aan de hersenen. (Mensen met eetbuien hebben hoge insulinespiegels.) Als je weer gaat eten, dan komt er nog meer bloedsuiker in het lichaam. Insuline kan dan als 'noodweg' kiezen voor het opslaan van bloedsuiker als vet. Dit wordt door velen inmiddels als de belangrijkste oorzaak gezien van overgewicht.
    Sommige mensen willen hun stress niet ervaren en gaan, om zichzelf te troosten, lekker eten of nemen een biertje om te ontspannen. Zo kan stress (een deel van) de oorzaak zijn van overgewicht.
    Terug naar: Oorzaken en gevolgen van stress, hier leest u waarom het lichaam bij stress reageert of u tegenover een tijger staat ťn dat stress niet altijd een emotionele oorzaak heeft.

    Verhoogde gevoeligheid voor pijn en stress


    In een situatie met acute stress neemt de spierspanning toe om zo alert mogelijk te kunnen reageren op de aanval van een tijger. Bekend is de hoofdpijn die ontstaat door stress, waarbij er een verhoogde spanning is in de spieren van schouders en/ of nek. Er kunnen zelfs 'tics' of andere spiertrekkingen en krampen ontstaan door tekorten aan mineralen (vooral magnesium) die bij stress overmatig verbruikt worden.

    Bij stress worden er in eerste instantie lichaamseigen pijnstillers aangemaakt (endorfinen), om een eventuele wond te kunnen negeren als je rent voor je leven. Maar bij langduriger stress zal er uitputting ontstaan, waardoor er juist minder endorfinen worden aangemaakt wat kan leiden tot een verhoogde gevoeligheid voor pijn.

    Dit kan versterkt worden, doordat de darmen ontregeld raken bij langdurige stress. In de darmen worden alle voedingsstoffen opgenomen. Er worden ook B-vitaminen aangemaakt in de darmen. Een tekort aan B-vitaminen verhoogt de gevoeligheid voor pijn en ook voor stress. Er zijn behoorlijk grote erfelijke verschillen in de stofwisseling van B-vitamines. (Heftige) stress kan de erfelijke zwakte activeren of verergeren.

    In de uitputtingsfase (fase 3 van stress) lukt het niet meer om nog voldoende van het (anti)stresshormoon cortisol aan te maken. Een laag cortisolniveau maakt mensen ook gevoeliger voor stress. Sommige mensen hebben hier hun hele leven al last van. Vaak gaat dit gepaard met vermoeidheidsklachten.

    Omdat cortisol ook nodig is voor het functioneren van de schildklierhormonen kan een uitputting van de bijnieren ook leiden tot spierzwakte, gevoeligheid voor koude en andere klachten die horen bij hypothyreoÔdie (te lage schildklierfunctie).
    Lees ook: Symptomen van een lage schildklier
    Terug naar: Oorzaken en gevolgen van stress, hier leest u waarom het lichaam bij stress reageert of u tegenover een tijger staat.

    Stress en spijsverteringsklachten


    De spijsvertering krijgt weinig energie bij acute stress. Als je wilt overleven is het kiezen of delen: of alle energie gaat naar de spieren, de bloedsomloop en de energiebevoorrading, of je bent er geweest.... Het eten van een broodje kaas kan wel een paar uur wachten, tot je weer op een veilige plaats bent gekomen. Als de stress maar een half uurtje duurt, is dat geen probleem. Heb je echter last van langdurige stress, dan eet je op de standaardtijden meestal gewoon je maaltijden. De spijsverteringssappen (maagzuur, enzymen, gal en stoffen uit de alvleesklier) worden echter slechter aangemaakt bij stress. Dit kan leiden tot slecht verteerde voeding, die in een sneltreinvaart het lichaam weer verlaat: diarree. Dit ontstaat vooral bij stress die angst veroorzaakt of een gevoel van gekwetstheid.
    Bij anderen beweegt de dikke darm zo weinig door de stress, dat de ontlasting veel te traag naar buiten wordt getransporteerd, waardoor verstopping ontstaat. Dit ontstaat vooral door stress die een gevoel van onveiligheid veroorzaakt: blijf zitten waar je zit en verroer je niet!
    Voor het aanmaken van maagzuur heb je voldoende energie nodig; die wordt bij stress echter vooral naar andere lichaamsdelen gestuurd. De meeste mensen hebben dus een tekort aan maagzuur bij stress.

    Bij langer durende stress, als cortisol een grotere rol speelt, wordt de spijsvertering juist weer bevorderd. Mensen met stressvolle beroepen, bijvoorbeeld managers tussen de 20 en de 40 jaar, kunnen zo hyperactief wordt door stress dat ze teveel maagzuur gaan aanmaken. Maar de overmaat aan cortisol is nog wel een grote belasting voor hart en onbalans in bloedsuikers.
    Terug naar: Oorzaken en gevolgen van stress, hier leest u waarom het lichaam bij stress reageert of u tegenover een tijger staat.

    Stress en gevoeligheid voor infecties en ontstekingen


    Aan de ene kant wil het lichaam, dat probeert te overleven van de aanval van een tijger, geen energie verspillen aan het bestrijden van zo'n superklein bacterietje. Aan de andere kant heeft het ook voordelen dat wonden niet snel gaan ontsteken als je in levensgevaar bent. Dan word je niet gehinderd tijdens het gevecht of je vlucht. Tijdens (korte) stressvolle periodes kan het aantal bacteriŽn of virussen groeien, vrijwel zonder dat je er last van hebt. Je wordt vaak pas ziek na de periode van stress, omdat het immuunsysteem dan pas gaat knokken om weer in balans te komen!
    Maar voor het zover is, zijn die bacteriŽn en andere ziekmakers al veel langer in je lichaam aanwezig geweest, dan in 'niet stressvolle tijden'. De infectie die je misschien op hebt gelopen in de stressvolle periode heeft zich dus al veel verder uit kunnen breiden dan normaal, voor het immuunsysteem actief wordt. De ziektes waar je hierbij aan kunt denken zijn griep, verkoudheid, schimmelinfecties, et cetera.

    Als de stress langer duurt, gaat cortisol een belangrijke rol spelen. Een gewone hoeveelheid cortisol is nodig om het immuunsysteem goed onder controle te houden. Zonder cortisol blijf je zelfs niet in leven. Zodra het licht wordt, gaat het lichaam al cortisol aanmaken. Maar 's nachts moet het lichaam daarmee stoppen om in balans te blijven. Anders krijg je bijvoorbeeld slaapproblemen.

    Bij langerdurende stress blijft het lichaam teveel cortisol aanmaken. Door die overmaat aan cortisol wordt het immuunsysteem langdurig onderdrukt. Kankercellen zijn afwijkende cellen, die eigenlijk onderdrukt en vernietigd zouden moeten worden door het immuunsysteem. In een gezond lijf ontstaan dagelijks kankercellen, die binnen de kortste keren weer opgeruimd worden door het immuunsysteem. Maar als dat niet goed functioneert kunnen de cellen gaan woekeren en uitgroeien tot tumoren. (Nogmaals, er zijn diverse redenen dat klachten kunnen ontstaan; een combinatie van factoren geeft de grootste risico's. Stress zal zelden als enige de oorzaak zijn van het ontstaan van tumoren.)

    Als er in de derde fase van stress, de uitputtingsfase, te weinig cortisol is, kan het immuunsysteem te actief worden. Bij een allergie wordt er op een mug gejaagd, alsof het een olifant is. Ook bij auto-immuunaandoeningen, gaat het lichaam tekeer tegen lichaamseigen weefsels, alsof ze levensbedreigend zouden zijn. Diverse medicijnen zijn gebaseerd op dit hormoon: corticosteroÔden. Ze helpen de te heftige reactie van het immuunsysteem te onderdrukken.

    Een evenwichtige hoeveelheid cortisol is dus erg belangrijk voor het goed functioneren van je immuunsysteem.
    Terug naar: Oorzaken en gevolgen van stress, hier leest u waarom het lichaam bij stress reageert of u tegenover een tijger staat.

    Slapeloosheid, concentratieproblemen, depressiviteit en verslaving


    Slapeloosheid
    Als je moet vluchten voor een tijger, is het logisch dat het lichaam zo wakker mogelijk wil blijven. Adrenaline en cortisol zijn zeer dominante hormonen. Dit geldt ook voor insuline. Al deze hormonen zijn in grote hoeveelheden aanwezig bij stress. Er zijn bepaalde ontvangststations op de cellen (receptoren), waar de hormonen hun boodschappen kwijt kunnen. Omdat het lichaam bij gevaar wil overleven, hebben de stress en suikerhormonen een dominante positie ten opzichte van andere hormonen; die kunnen hun boodschap dan niet afgeven aan de cel. Hormonen die betrokken zijn bij stress en overleving hebben voorrang bij de receptoren. Hormonen en hormoonachtige stoffen als serotonine, melatonine en GABA, die een rol spelen bij de slaap, krijgen nauwelijks kans hun boodschap af te geven aan de cellen. Hun opdracht "het is tijd om te gaan slapen" wordt zo laat of zo kort mogelijk uitgevoerd.

    Concentratieproblemen
    Lees ook het verhaal over receptoren bij slapeloosheid, om te begrijpen waarom de concentratie niet meer goed lukt. Andere stoffen 'schreeuwen' dat ze belangrijker zijn en daar wordt naar geluisterd door de hersencellen. Bij stress hoef je je niet te kunnen concentreren op ťťn onderwerp, maar alertheid op elk mogelijk gevaar is wel belangrijk. Cortisol, het (anti)stresshormoon, bevordert de alertheid, maar op de langere termijn is teveel cortisol giftig voor zenuwcellen die betrokken zijn bij de concentratie en het geheugen. Hierdoor kunnen klachten als verwardheid, apathie, snelle geÔrriteerdheid etc. ontstaan bij langdurige stress.

    Depressiviteit
    Het is een bekend gegeven dat bij depressieve klachten er een verhoogde hoeveelheid cortisol in het bloed wordt gevonden. Lees ook bij slapeloosheid waarom stresshormonen dominant zijn ten opzichte van bijvoorbeeld de stof serotonine, die een goede stemming bevordert. Bij depressie is er vaak een bron van stress aanwezig; bepaalde dingen in je leven lukken niet goed of worden niet gedurfd. Dit kan zoveel frustraties opleveren dat er langdurige stress optreedt, met ontregeling van allerlei stoffen in de hersenen. Depressiviteit gaat ook vaak gepaard met problemen met geheugen, concentratie, verwardheid et cetera, die hierboven worden beschreven.
    Maar depressiviteit kan ook het gevolg zijn van een overgevoeligheid voor bijvoorbeeld gluten in tarwe. Die gluten veroorzaken een overmatige prikkeling (= lichamelijke stress) in de darmen en daardoor een overmaat aan cortisol.

    Verslaving
    Als een tijger je arm afbijt, moet je hiervan zo min mogelijk voelen. Om te kunnen overleven in zo'n gevaarlijke situatie, maakt het lichaam bij acute heftige stress morfine-achtige stoffen vrij. Dit kan een kick geven, die sommige mensen erg prettig vinden! Degenen die er gevoelig voor zijn, proberen deze kick te herhalen, door bijvoorbeeld gevaarlijke hobbies of het spelen van spannende games. Verslaving ligt hierbij op de loer. Ook workaholics en gokverslaafden handelen waarschijnlijk vanuit de behoefte aan stoffen die hen high maken. Maar veel delen van het lichaam moeten superhard werken om deze stoffen te kunnen blijven produceren, dus het lichaam houdt 'de heftige kick' slechts kort in stand.
    Daarnaast wordt de bloedsuikerspiegel sterk ontregeld door heftige stress. De behoefte aan alcohol, of andere stoffen die de hyperactiviteit kalmeren, kan hierdoor toenemen. De combinatie van factoren kan sterk ontregelend werken op de emotionele balans, waardoor de afhankelijkheid van kicks en/ of verslavende stoffen alleen maar toeneemt.

    Terug naar: Oorzaken en gevolgen van stress, hier leest u waarom het lichaam bij stress reageert of u tegenover een tijger staat.

    Behandeling in de praktijk


    Ziekte wordt in de natuurgeneeskunde gezien als een gevecht van het lichaam, om weer in balans te komen. Daarbij moet je het lichaam zoveel mogelijk ondersteunen volgens natuurgeneeskundigen, bijvoorbeeld door het te helpen met reinigende middelen of kuren. Ook kan bijvoorbeeld een uitgeputte bijnier met kruiden, vitamines en mineralen weer versterkt worden, zodat hij weer normaal kan gaan functioneren. Ditzelfde geldt voor de ademhalingsorganen, de spijsvertering en hart en bloedvaten. Soms is de uitputting of andere schade in een onomkeerbare fase terecht gekomen. Dat betekent niet dat het zinloos is om nog ondersteuning te bieden, maar wel dat de schade niet geheel hersteld kan worden.

    Verder vindt u bij de losse onderwerpen verschillende manieren waarop klachten in de praktijk behandeld worden.
  • © Natuurgeneeskunde-praktijk.nl 2003 - 2017
    Deze website is een co-productie van Joop Letteboer (technische vormgeving) en Margreet Chardon (inhoud en styling). Margreet Chardon heeft de praktijk voor natuurgeneeskunde 'de Merel' in Utrecht opgericht. Op de teksten van deze website is het auteursrecht van toepassing. Voor alle op deze website vermelde informatie geldt de algemene disclaimer.

    eXTReMe Tracker
    Een CO2-neutrale website dankzij Protagonist